نمی دانم چندمین پست است که ارسالش می کنم و به چند ساعت نکشیده می ترکانمش و نمی دانم چه کسانی در این چند ساعت آن را می خوانند و خاموش رد می شوند.آخر این کنتور نابکار وبلاگمان گاهی می پراند!
هر بار کلی دل و جرات برای خودم جور می کنم و می نویسم.می نویسم و می نویسم بعد یادم می افتد که ای داد بر من که همشیره اینجا را می خواند!می گویم بی خیال او که سیستمش پرپری تر از سیستم خودمان است تا بخواند می بریمش پستو!بعد دوباره یادم می افتد که دده م وای!خواهر همسفر زندگی!مشتری پرو پا قرصم که حتی مرا با افتخار به همکار مردش هم معرفی کرده که چنین زن داداش خزعبلات نویسی داریم ما!!! بعد دوباره می گویم بی خیال او الان سرش گرم تر از این حرف هاست.شاهدش هم ماشین صفر بی پلاکشان که سه هفته ای ست در پارکینگ مان خاک می خورد و هنوز زنگ نزده اند ببینند دزد برده است یا نه!حالا اینها را هم که می گذارم کنار می بینم دده وای ننه وای بچه های جاری ام را کجای دلم بگذارم؟!آنها که هم سیستمشان پیشرفته هست و هم سرعت و دقتشان!بماند که یک وقت دیدی اخوی کوچک گذرش به اینجا افتاد یا بوق و بیب و دید دید! و ...آن وقت است که دست بر ضامن پست می برم و می ترکانمش!یعنی روزگار است داریم ما.در خانه مجازی خودمان هم باید مراقب باشیم ...!
***ایرانسل طی اس ام اسی کسب رتبه اول در نمی دانم کجا را اطلاع رسانی کرده بود و در پایان پیامش آورده بود:"ما به همراه شما اول شدیم"!
یعنی هر چه فکر می کنم این عبارت را جز یاندی قیندی! و دهن کجی به اپراتور همراه اول چیزی نمی دانم!یا من زیادی حساسم! یا مغزی که این جمله از آن تراوش نموده متعلق به یک زن است!یا اینکه خصلت خاله زنکی نه فقط مربوط به ضعیفه ها که مربوط به تمام افراد دنیاست حتی شما دوست عزیز!!!